In de Kinderboekenweek mocht ik meerdere gastlessen verzorgen. Dat doe ik graag. Het levert altijd nieuwe inzichten en ideeën op. Ter gelegenheid van de Kinderboekenweek vroeg ik de kinderen in iedere les : "Waarom nou eigenlijk die Kinderboekenweek? Waarom doen we dat volgens jullie?"
De vingers schoten de lucht in en de meest keurige antwoorden kwamen voorbij: "lezen is goed voor je", "je wordt er slimmer van", "meer aandacht voor boeken zorgt dat kinderen meer lezen'", "zodat je jezelf beter gaat begrijpen", "omdat er dan nieuwe boeken komen". Allemaal verstandige en nuttige antwoorden. Geen woord aan gelogen.
Eén antwoord werd niet gegeven. En dat vond ik erg spijtig.
We weten allemaal dat lezen goed voor je is. Je leert nieuwe dingen als je leest, en als je niet goed kunt lezen, dan ga je daar ergens in je leven hinder van ondervinden. En na de onderzoeken die uitwijzen dat het leesniveau onder de Nederlandse jeugd alleen maar daalt*.
Maar houden we onze kinderen niet veilig op afstand van het lezen van boeken als we het vanuit deze hoek blijven benaderen? Gaan kinderen echt meer en beter lezen als we zeggen dat het verstandig en nuttig is?
Dat kinderen precies kunnen vertellen waarom lezen belangrijk is, maar uit zichzelf geen boek pakken, spreekt boekdelen. Weten dat lezen nuttig is, maakt van kinderen dus nog geen lezers. Daar is iets anders voor nodig.
"Mijn lievelingsantwoord heb ik nog niet gehoord," zei ik daarom tegen de kinderen. Na nog een paar pogingen brak voorzichtig dat ene woord door als een waterig zonnetje door de wolken: plezier?
Ja, plezier.
Kinderen gaan beter lezen als ze meer lezen. Maar ze gaan pas meer lezen als ze liever lezen. Plezier voorop zetten is daarom mijns inziens de eerste stap richting leesbevordering.
We hebben het maar gauw in de praktijk gebracht. De boeken gingen open. Twintig vingertjes volgden fanatiek de woorden in iedere regel, terwijl de voorleesbeurt iedere paar regels rond ging.
Zie https://www.lezen.nl/onderzoek/leesvaardigheid-nederlandse-jongeren-daalt/