Voorpret is echt keileuk. Je bent namelijk blij om iets wat nog gáát gebeuren. Dan heb je er dus twee keer lol van. En als je ook een nagenieter bent, zoals ik, zelfs drie keer!
Een proefdruk, alsof je een blouse past?
Toen de proefdruk van Levi en de brug binnenkwam, was dat dikke vette voorpret. En tegelijkertijd voelde het onwerkelijk om het boek al vast te hebben. Het was namelijk nog niet helemaal af. Er moesten nog kleine dingen aan gebeuren. Maar om alvast te weten hoe het eruit komt te zien (Hoe groot is ie? Hoe dik het papier? Hoe zien de kleuren eruit?) liet ik een proefdruk bezorgen.
Ah, zo wordt ie dus.
Toch een andere kleur
Toen ik het boek vast had, waar ik al maanden aan werkte, voelde dat bijzonder. Maar ik was ook kritisch. En hoe langer ik naar het boek keek, hoe meer ik wist: het klopt niet. De omslag was niet helder genoeg. En de achterkant was te donker, waardoor de tekst niet goed leesbaar is. Dat is natuurlijk niet handig, als je hoopt dat mensen je boek gaan lezen!
Puntjes op de I
Terug naar de tekentafel, maar dan wijzer en een ervaring rijker. Samen met de vormgever had ik twee nieuwe opties, die ik teste bij een groep mensen van allerlei leeftijden. Welke vinden zij mooier? De grote meerderheid sprak duidelijk: maak de achterkant geel. Fris, vrolijk, energiek.
Ik was het roerend met de meerderheid eens.
